BLOG: Onderzoek toepassen in verpleeghuizen - Hoe doe je dat?

Stel je voor: een onderzoeker ontdekt een nieuwe manier om mantelzorgers beter te betrekken bij de zorg in het verpleeghuis. Fantastisch nieuws! Maar hoe zorg je ervoor dat zorgprofessionals in verpleeghuizen deze kennis ook echt gaan gebruiken? Dat blijkt lastiger dan je denkt.

Het probleem

Marie werkt al tien jaar als verzorgende in een verpleeghuis. Ze wil het beste voor haar bewoners en hun families. Maar wanneer onderzoekers met nieuwe inzichten komen, bijvoorbeeld over samenwerking met mantelzorgers, voelt dat vaak als een extra last. “Weer iets nieuws dat ik moet leren, terwijl ik al zo druk ben,” denkt ze.

Veel zorgprofessionals herkennen dit. Onderzoek laat zien dat nieuwe kennis langzaam zijn weg vindt naar de dagelijkse zorg. Vooral in verpleeghuizen gaat dit proces moeizaam. Hoe komt dat?

Verpleeghuizen: een bijzondere plek voor zorg

Het is belangrijk dat de manier waarop we onderzoeksresultaten toepassen in het verpleeghuis aansluit bij de praktijk. Houd daarom rekening met de kenmerken van een verpleeghuis:

De meeste zorgprofessionals die in het verpleeghuis werken hebben een mbo-opleiding gedaan. Ze zijn praktijkmensen.
Er is vaak personeelstekort
Bewoners hebben ingewikkelde zorgvragen.
Teams werken nauw samen. Ze kennen elkaar en de bewoners vaak lang.

Het onderzoek

We wilden weten: hoe pak je het toepassen van onderzoek in verpleeghuizen het beste aan? Daarom spraken we met zorgprofessionals uit verpleeghuizen, experts die weten hoe je de resultaten van onderzoek in verpleeghuizen toepast. Ook onderzochten we documenten en wetenschappelijke artikelen.

Resultaten | Negen manieren die werken

We ontdekten negen verschillende aanpakken:

Informatie delen – Op een begrijpelijke manier
Onderwijs en training – Liefst tijdens het werk
Het goede voorbeeld – Collega’s die laten zien hoe het kan
Samenwerken – Zorgprofessionals en onderzoekers werken samen
Waardering tonen – Belonen van goed werk
Kijken of het werkt – Evalueren van nieuwe aanpakken
Ondersteuning geven – Tijd en hulp bieden
Regels maken – Wanneer dat nodig is
Alles combineren – Verschillende manieren tegelijk gebruiken

Het belangrijkste: begin vanaf het begin

Hier komt het voorbeeld van Marie weer. Wat als zij vanaf het begin had meegedacht over dat onderzoek naar mantelzorg? Wat als de onderzoeker had gevraagd: “Marie, hoe ervaar jij de samenwerking met families? Wat zou helpen om mantelzorgers beter te betrekken?” Dat werkt veel beter, blijkt uit ons onderzoek.

Zorgprofessionals willen:

Meedenken vanaf de start van een onderzoek
Onderwerpen onderzoeken die ze herkennen
Uitleg in gewone taal (geen wetenschappelijk vaktaal)
Persoonlijk uitgenodigd worden
Tijd en ondersteuning krijgen
Horen wat er met de resultaten gebeurt

Science-practitioners: de verbinders

Belangrijke schakels bij het verspreiden van nieuwe kennis zijn mensen die beide werelden kennen. Dit zijn zorgprofessionals die ook onderzoek doen, of onderzoekers met zorgervaring. Zij spreken beide talen en kunnen uitleggen waarom onderzoek belangrijk is voor de dagelijkse zorg.

Wat betekent dit voor jou?

Als zorgprofessional:

Geef aan wat je nodig hebt
Vraag om hulp en tijd
Deel je ervaringen met collega’s
Blijf nieuwsgierig naar nieuwe dingen

Als onderzoeker:

Betrek zorgprofessionals vanaf het begin
Gebruik begrijpelijke taal
Blijf betrokken na je onderzoek
Bouw voort op wat er al is

Als manager:

Zorg voor tijd en geld voor vernieuwing
Werk samen met onderzoeksinstellingen
Communiceer helder over wat er gebeurt
Investeer in mensen die beide werelden kennen

Het verschil maken

Terug naar Marie. Stel je voor dat ze vanaf het begin meedacht over een onderzoek naar het betrekken van mantelzorgers. Ze deelt haar ervaring met families, krijgt uitleg in begrijpelijke taal, en ziet hoe het onderzoek de samenwerking met mantelzorgers kan verbeteren. Nu voelt het niet meer als extra werk, maar als iets wat echt helpt – zowel voor bewoners als hun naasten.

Zo kunnen we samen de zorg verbeteren. Voor bewoners, hun families én de zorgprofessionals zelf.